W ostatnich fazach prehistorii Caorle, Concordia i równina pordenoneńska były już połączone ważnym szlakiem wodnym – połączenie to funkcjonowało również w epoce brązu, okresie, w którym po raz pierwszy udokumentowano obecność człowieka na obszarze Caorle.
Między II a I tysiącleciem p.n.e. poziom morza był od 2 do 3 metrów niższy niż obecnie. W prehistorycznym stanowisku San Gaetano – Casa Zucca udało się udokumentować cechy środowiskowe i działalność ludzką, w szczególności meliorację terenów podmokłych, konstrukcje drewniane związane z zabudową mieszkalną oraz obszary przeznaczone do działalności rzemieślniczej.
Niektóre znaleziska archeologiczne sugerują, że miejsce to pełniło funkcję nadbrzeżnego portu. Wśród nich znajduje się grzebień wykonany z poroża jelenia, używany do czesania wełny, który kobiety nosiły na szyi jako symbol prestiżu. W Fratta Polesine potwierdzono istnienie szerokiej produkcji podobnych grzebieni.